Πόσες φορές το έχω ακούσει από τα χείλη μεγάλων ανθρώπων ?!
Θα'θελα να'μουν ξανά μικρός-η λένε και στα μάτια τους έρχεται μια γλυκιά νοσταλγία από τα περασμένα ...
Όχι γιατί δε τους αρέσει που μεγάλωσαν, αλλά γιατί στα μάτια των μικρών παιδιών βλέπουν και θυμούνται τα δικά τους παιδικά μάτια ! Εκείνα τα ξέγνοιαστα μάτια που τρέχαν ανέμελα στις αλάνες και στις παιδικές χαρές και τσίριζαν από χαρά και ανεμελιά !
Τώρα τη θέση της ανεμελιάς και ξεγνοιασιάς έχει πάρει το άγχος της δουλειάς , ο φόβος του αν θα βρεις δουλειά και πότε (ειδικά στις μέρες μας) , οι υποχρεώσεις και μια οικογένεια που πρέπει να φροντίσεις !
Τρέξιμο και άγχος ! Αυτό πλέον τους διακατέχει !
Αλλά όταν κοιτάνε στα μάτια τα μικρά παιδιά γίνονται κι αυτοί για λίγο μικροί ! Ταξιδεύουν ξανά στο δικό τους ''παιδικό κόσμο'' και ξεφεύγουν από τα προβλήματα και τη ρουτίνα τους .
Όλοι βιάζονται να μεγαλώσουν και φυσικά ούτε καταλαβαίνεις πως περνάει ο άτιμος ο χρόνος και μεγαλώνεις.
Αλλά όλοι μας δε θα πάψουμε να αισθανόμαστε παιδιά , έστω και για λίγο, γιατί πάντα θα το έχουμε ανάγκη ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου